Daha sonra üniversite tiyatrolarından Boğaziçi Üniversitesi Oyuncuları, Mimar Sinan Üniversitesi Oyuncuları ve İstanbul İktisat Sahnesi temsilcileri kendi grup pratiklerinden yola çıkarak kurumsal sorunlarından ve çözüm yollarından söz ettiler. Her grubun farklı tarzdaki oluşumları salon içerisinde de kendini gösterdi ve platforma yeni katılan üniversite gruplarıyla seyirciye ulaşma problemi ve yöntemleri üzerine tartışıldı.

Oturumun üçüncü bölümünde ise Kürt tiyatrosu üzerine MKM’den Teatra Jiyana Nû, KAYY-DER’den Teatra Evina Welat ve konuk ekip Eğitim-Sen Muş Şubesi temsilcileri, deneyimlerinden, tarihçelerinden, karşılaştıkları hukuki ve siyasi baskılardan söz ettiler. Her üç grubun da farklı geleneklerden geliyor olmaları olumlu bir tanışma ve tartışma zemini yarattı.

Her platformun kendi içlerindeki problemleri paylaşma ve onları tartışmaya açma isteği bu toplantının en büyük kazanımlarından biri olmuştur. Toplulukların sorunlarıyla birlikte kendi içlerine dönme alışkanlığından sıyrılma çabası ile oluşturulan böyle bir genel toplantı bugün bu şartlar altında, sahip çıkılması gereken bir etkinlik olmalıdır. Artık ‘her grup kendi bacağından asılır’ anlayışının yerine ortak sorunlar çerçevesinde iletişimi, dayanışmayı, bilgi alışverişini ve ortak etkinlikleri sağlamak İATP tarafından asıl amaç olarak belirlenmiştir.

Ağırlıklı olarak üniversite tiyatrolarının gösterilerinin sergilendiği İATG, çıkan oyunlara bakıldığında bu yılın topluluklar açısından ne kadar zor geçtiğinin bir kanıtıydı. Fakat sürekli yaşadıkları mezuniyet problemleriyle dönem dönem geçiş aşaması yaşayan üniversiteler bu süreyi geçen yıllara göre daha kısa zamanda atlatacağa benziyorlar.

Genel olarak bir toplu çalışma ya da grup çalışması ürünü olan oyunlar, çalışmayı genele yayma konusunda verilen mücadeleyi ve azmi gözler önüne seriyordu. Şenlikten sonra ise kararlaştırılan, oyun eleştirileri yazılı olarak belgelensin anlayışı ise yazılı kültürün de belli bir seviyeye yükselmesi ve eleştiri kültürünün belli bir zemine oturması açısından önemliydi. Hem gruplara hem de tiyatro sanatına kalıcı bir kaynağın oluşturulması ve bunun zamanla oluşturacağı gelenekselleşme yeni, alternatif bir kültürün nasıl olabileceğine dair önemli bir atılımdır. Bu yazışmalardan birkaç örnek bu dosya içinde yer alacaktır.

Tartışmaların nasıl geliştiğini ve yönlendiğini, tartışmalarda nelere dikkat edildiğini bir eleştiri üslubu çerçevesinde sizlere önermek istedik. Böyle bir çalışmanın zorluğu ise toplulukların açıklığı, şeffaflığı ve birbirlerine samimiyeti konusunda önemli bir mesafe katetmesine bağlıdır. Oluşturulabilecek böyle bir kültür, toplulukların herbirine gerçek birikimi sağlayacak anahtardır. Ve bu ilk şenlik ise, sorunlarıyla beraber alternatif anlayışın ilk olumlu, somut halkası oldu, diye düşünüyorum.