• Anasayfa   • Hakkında   • Topluluklar   • Arşiv   • Linkler   • İletişim Atölye - Dönem Raporu Atölye, 2001 yılının Haziran ayında kurulmuş bir tiyatro topluluğudur. İATP içinde, mezun-çalışan tiyatrosu düzleminde kendini konumlandıran Atölye’nin üyeleri, tiyatro çalışmalarına üniversite yıllarında İstanbul Teknik Üniversitesi Güzel Sanatlar Bölümü Tiyatro Topluluğu (İTÜGSBTT) bünyesinde başlamış ve 2001 yılı ortasına kadar bu grup bünyesinde etkinliklerini sürdürmüşlerdir. Grup üyeleri geçmiş senelerde İTÜGSBTT çatısı altında birçok farklı yapımda, oyunculuktan yönetmenliğe, dramaturji çalışmalarından kostüm-sahne tasarımına uzanan dallarda sorumluluk üstlenmiş, grup içi kuramsal eğitim çalışmalarında görev almış, uyarlama, oyun çevirisi ve özgün metin yazımı gibi başlıklarda deneyim kazanmıştır. Reji çalışmaları: “Gece” Berk Ataman, “Ağzı Çiçekli Adam” Özgürol Öztürk, “Hastalık Hastası” Kerem Rızvanoğlu, “Gılgamış” Berk Ataman, “Başkasının Kellesi” Özgürol Öztürk, “Gazap Üzümleri” Berk Ataman / Kerem Rızvanoğlu / Özgürol Öztürk, “Eşek ve Hoşaf ya da Üç Mü?” Berk Ataman / Kerem Rızvanoğlu / Özgürol Öztürk, “Yalnız Kadın” Sercan Gidişoğlu. Kuramsal çalışmalara, disiplinli ve ortaklaşa bir teatral çalışma yaklaşımının belirlediği kumpanya anlayışına, eleştirel, ilerlemeci ve özgün bir tiyatro diline yönelik ortak ilgilerini geçmiş uygulama deneyimleriyle de sınayan topluluk üyeleri, Atölye fikri çevresinde toplanmışlardır. Atölye, üniversite tiyatro geleneğinden bağımsız bir yapı olmakla birlikte, içinden geldiği toplulukla olan ilişkisini kesmemiştir. Atölye’nin üyelerinden Melih Gündüz ve Berrak Yüce, İTÜGSBTT bünyesinde Haldun Taner’in “Ayışığında Şamata” oyununun çalıştırıcıları olarak görev almaktadırlar. Aynı zamanda Atölye, çalışmalarını İTÜGSBTT stüdyosunda sürdürmektedir. Ayrıca benzer bir organik ilişki de Galatasaray Üniversitesi Tiyatro Topluluğu ile kurulmuş durumdadır. Atölye üyesi Sercan Gidişoğlu, GSÜTT içerisinde Oktay Arayıcı’nın “Rumuz Goncagül” oyununda çalıştırıcı olarak görev yapmaktadır. Atölye üyeleri, İTÜGSBTT içerisindeki son senelerinde özgün metinler oluşturma ve sahneleme çabası içine girmiştir. Bu çabanın bir uzantısı olarak Atölye, teatral serüvenine yine özgün bir eserle, topluluk üyesi Berk Ataman’ın yazdığı “Dipsiz” adlı oyunla başlamıştır. Halen gösterimleri süren oyunda topluluk sahnelemeye dair tasarım ve uygulama aşamalarının tümünde ortaklaşa bir çalışma yürütmüş olup, uzun dönemli kurumsallaşma süreci içerisinde bu ortaklık anlayışını sürdürme kararlılığındadır. Kuramsal çalışmalara da ilke düzeyinde süreklilik kazandırmak isteyen Atölye üyelerinin geçmiş dönem çalışmaları aşağıdaki başlıklar altında toplanabilir. Aktarım seminerleri Oyun çevirileri: “Kapıcı / The Caretaker” H. Pinter / Berk Ataman-Kerem Rızvanoğlu-Neslihan Şık; “Gömülü Çocuk / Burried Child” S. Shepard / Berk Ataman-Neslihan Şık; “Tarlaların Mabedi / The Shrine of the Fields Nonomiya” Anonim No oyunu / Berk Ataman-Gökçe Yiğitel; “Şu Koca Dünyada İki Kişiler Artık / Ils sont deux désormais dans cette terre immense” Enzo Cormann / Sercan Gidişoğlu; “Şeytanın Okulu / École du diable” Eugene Durif / Sercan Gidişoğlu; “Kukla Jandarmalar / Les pandones marionnetiques” Sercan Gidişoğlu Uyarlamalar: “Gazap Üzümleri” John Steinbeck / Berk Ataman-Bülent Şenyürek; “Gece” M. Antonioni / Berk Ataman; “Mayerling” Berk Ataman Özgün metin yazımı: “Eşek ve Hoşaf ya da Üç Mü?” Kerem Rızvanoğlu; “Saat Kaç ya da Çok Zor” Sercan Gidişoğlu; “Dipsiz” Berk Ataman] Kuramsal kitap çevirisi: “Oyuncular ve oyuncu olmayanlar için oyunlar / Games for actors and non-actors” Augusto Boal / Berk Ataman-Kerem Rızvanoğlu-Özgürol Öztürk Araştırma çalışmaları: “Tiyatronun Tarihsel Gelişim Süreci İçinde Mekân Olgusu: Seyirci-Oyuncu Etkileşimi” Kerem Rızvanoğlu] Pratik uygulamalar, kuramsal araştırmalarla desteklenmektedir. Örnek vermek gerekirse, grup üyelerinin son senelerde “tiyatroda mekân olgusu” üzerine yaptığı araştırma çalışmaları ve tartışmalar, bir laboratuvar çalışması olarak da değerlendirebileceğimiz “Dipsiz” yapımında sahnelemeyi desteklemiştir. Atölye, İATP bünyesinde yeni gruplarla, özellikle çalışan tiyatrosu olmak iddiasını taşıyan topluluklarla işbirliği içinde olmak istemekle birlikte, İATP’nin eş zamanlı yapılanma deneyiminden de yararlanmak arzusundadır. Atölye için, İATP’nin yazınsal üretime yaptığı vurgu, karşılıklı fikir alışverişine olanak tanıyabilecek zengin, entelektüel bir potansiyele de işaret etmesi anlamında önemlidir.