• Anasayfa
  • Hakkında
  • Topluluklar
  • Arşiv
  • Linkler
  • İletişim

Yıldız Teknik Üniversitesi Oyuncuları - Dönem Raporu

Topluluk 1982 yılında Elektrik Mühendisliği öğrencilerinden Cem Davran ve Feridun Fikri Bayar tarafından “Yıldız Üniversitesi Oyuncuları” adı altında kuruldu. Kurulduğu yıl Sabahattin Engin’in “Bunalım” adlı oyunu sahnelendi. Bu dönemde oyunculuk eğitiminden öte, yapılan çalışma, belirlenmiş oyunu sahneye koymak çabasındaydı. Daha sonraki iki yıl içerisinde İstanbul Şehir Tiyatroları sanatçılarından Erol Keskin’in yönetiminde daha sonraki yıl ise Devlet Tiyatroları sanatçılarından Sumru Yavrucuk yönetiminde oyunculuk çalışmaları yapıldı ve “Bir Avuç Çehov” ve “Kırmızı Biberler” sahnelendi. Daha sonra eğitmen ve yönetmenlerini kendi içerisinden belirlemeye başlayan topluluk kendi çalışma biçimini ve programını belirlemeye başladı ve 1986 yılında ortak yönetim ile “Kel Şarkıcı”yı sahneledi. Topluluk bu tarihten itibaren çalışma programını kendi içerisinde oluşturup uygulayarak aralıksız olarak -kendi üyelerinin de kaleme aldığı oyunlar dahil olmak üzere- aşağıdaki oyunları sahneye koydu.

1982/1983 S. Engin “Bunalım”, 1984/1985 F. Bayar-C. Davran “Ve Sahne”, 1985/1986 N. Simon-A. Çehov “Bir Avuç Çehov”, 1986/1987 N. Coward “Kırmızı Biberler”, E. Ionesco “Kel Şarkıcı”, 1987/1988 F. Durranmatt “5. Frank”, 1988/1989 G. Büchner “Danton’un Ölümü”, Derleme “Beş Yazardan Beş Oyun”, 1989/1990 Derleme “Üç Kısa Oyun”, 1990/1991 M. Ayme “Başkasının Kellesi”, C. Büktel “Shakespeare’siz Herifler”, 1991/1992 C. Malaparte “Kadınlar da Savaşı Yitirdi”, 1992/1993 F. Wedeking Tenor J. Whiting “Hayır, Neden”, 1993/1994 G. Gür “Metro Canavarı”, 1994/1995 L. Pirandello Ağzı Çiçekli Adam”, F. E. B. Brecht “Dilenci Ve Ölmüş Köpeği”, 1995/1996 W. Saroyan “İstiridye ile İnci”, 1996/1997 N. Simon-A. Çehov “Sevgili Doktor”, 1997/1998 I. Shawn “Ölüleri Gömün”, 1998/1999 W. Shakespeare “Bahar Noktası”, 1999/2000 G. Kaufmann-M. Hart “Öteki Dünyaya Götürecek Değilsin Ya”, 2000/2001 S. O’Casey “Silahşörün Gölgesi”

Bugüne kadar topluluk herhangi bir sahneleme biçimi benimsemiş ya da reddetmiş değildir. Ancak sahnelenen oyunlar incelendiğinde, topluluğun genellikle oyunlarında natüralist (doğalcı) sahneleme biçimini tercih ettiği ortaya çıkmaktadır. Bunun yanında 2000-2001 yılında absürd ve göstermeci biçimlerin niteliklerini taşıyan oyunlar da sahneye konmuştur.

2000-2001 sezonu YÜO için sıkıntılı başladı. Çalışmalarımızı yürüttüğümüz Oğuz Atay Sahnesi, rektörlük tarafından sınıf eksikliği sebebiyle elimizden alındı. Buna karşılık rektörlüğün taahhüt ettiği yeni sahnenin inşaatı ancak ocak ayında tamamlanabildi. Bu gecikme, hem oyun çalışmalarına hem de yeni üyelerin eğitim çalışmalarına sekte vurdu. Fakat buna rağmen YÜO, 2000-2001 sezonunda üçü yeni üyelerin eğitim çalışmalarının bir parçası olmak üzere toplam yedi oyun çıkardı ve geçmiş yıllara göre daha başarılı bulduğumuz bir eğitim sürecini tamamladı.

Sezon başında yapılan ana oyun seçiminde, Sean O’Casey’nin “Silahşörün Gölgesi” adlı oyunu sezonun ana oyunu olarak belirlendi. Bu oyun, önceki senelerde yönetmen Erdal Devrim Aydın’ın da içinde bulunduğu grup tarafından çalışılmış, fakat henüz dramaturji ve okuma çalışmalarının tamamlanmış olduğu aşamada grup içi yaşanan tartışmalar sebebiyle feshedilmişti. Sahne yokluğu sebebiyle sınıflarda yürütülen dramaturji çalışmaları, Erdal’ın önceki çalışma döneminde edindiği dramaturjik bilgilerin yeni kadroya aktarılması ve yeni araştırmalar ile sürdü. Yeni sahnenin tamamlanmasıyla birlikte sahne çalışmaları da başladı ve oyun mart ayı sonunda YÜO’ya bir deneme gösterisi biçiminde sunuldu. Silahşörün Gölgesi, Yıldız’daki oyunların yanı sıra Elazığ Fırat Üniversitesi’nde, ODTÜ’de, İATG çerçevesinde Boğaziçi’nde, İstanbul Şehir Tiyatroları Gençlik Günleri’nde ve Sarıyer Halk Eğitim Merkezi’nde oynandı. Oyun, 2001-2002 sezonunda da yeniden ele alınıp oynanacak.

Öte yandan, sene içerisinde Mahir Ulaş Timur ve Salih Coşkun, kendi yazdıkları yeni metinleri YÜO’ya sundular ve toplumsal eleştiri yanı yüksek olan bu oyunların da oynanmasına karar verildi. Ulaş’ın yazdığı ve yönettiği “Sevgi Paylaştıkça Çoğalır”ın, absürd metniyle Türk Tiyatrosu’nda özel bir yer edindiğini düşünüyoruz. Salih’in yazıp yönettiği “Kutsal Oyun” ise, özgün kurgu ve yapısıyla sisteme sert bir eleştiri getirdi. Sevgi Paylaştıkça Çoğalır, Antalya’da, Edirne’de, İATG’de ve Sarıyer Halk Eğitim Merkezi’nde, “Kutsal Oyun” ise Sarıyer’de oynadı.

Bu oyunlara 2000 yazının başından beri YÜO çalışmalarının dışında çalışılmakta olan Özgür Ozan’ın Shakespeare’den derlediği “Shakespeare’in Geceleri” eklenince mart sonunda çıkan oyun sayısı dörde yükseldi. Bu oyun da ODTÜ’de ve Gençlik Günleri’nde oynandı.

Yeni üyelerin eğitim çalışmaları ise, yeni sahnenin inşaatı sebebiyle yaklaşık iki ay sadece teorik çalışmalar şeklinde sınıflarda devam etmiştir. Yeni üyelerin teorik eğitim çalışmaları, “niye tiyatro sanatını seçtikleri”, “tiyatro sanatının toplumdaki yerinin sorgulanması” gibi başlıklar ile bir çalıştırıcının yönlendirmesi ile tartışma zemininde başlayıp daha sonra “Dram Sanatının Temel Özellikleri”, “Tiyatronun Tarihsel Gelişimi” gibi konularda devam etmiştir. Bunun yanında daha ayrıntısal bir araştırma niteliği taşıyan “Türk Tiyatrosu’nda Komedyanın Evrimi” ve “Antik Yunan Tragedyası” başlıklı çalışmalar küçük gruplar halinde yürütülmüş ve sunumlar ile tüm grup içerisinde tartışma zemini yaratılmıştır. Yeni sahnenin inşaatının tamamlanmasından sonra iki ana başlık altında topladığımız (vücut ve ses eğitimi) sahne çalışmalarına ağırlık verilmiştir. Bu çalışmalar, yeni üyelere yönelik olarak oynanan üç deneme gösterisi ile son bulmuştur.

Yıldız Teknik Üniversitesi Oyuncuları çok sayıda oyun çalışma sürecinde, gerek oyunların teknik alt yapısının hazırlanmasında, gerek sahne organizasyonlarında, gerekse oyun çalışma sürecinde harcanan emeğin tüm gruba ortak bir biçimde paylaştırılmasında bir takım sorunlar yaşamıştır. Yıldız Teknik Üniversitesi Oyuncuları, bu sorunlar doğrultusunda, grup içerisinde çalışılan oyunlara ortak bir kimlik kazandırma amacı ile sene sonunda iki aylık bir toplantı süreci başlatmıştır. Bu süreçte grubun sanat yapma amacı ve üniversite tiyatroları kavramı temel olmak üzere bir çok konu tartışılmış ve YÜO’nun bundan sonraki çalışmalarını yönlendirecek ortak ilkeler belirleme gayretine girilmiştir.

2001 yılı başında İATP’ye katılan grubumuz, alternatif tiyatro iddiasındaki gruplar arasındaki sürekli iletişim ve dayanışmanın gerekliliğine inanmaktadır. İATP ile grup üyeleri arasında yaşanan iletişimsizlik sorunlarını yeni sezonda gidermeyi hedefliyoruz.