Bu yazı; 28 Nisan 2001 tarihinde TOBAV (Devlet
Tiyatroları Opera ve Balesi Çalışanları Yardımlaşma
Vakfı) tarafından düzenlenen ‘Türkiye Üniversiteler
Tiyatro Birliği’ni kurma amaçlı bir toplantıyla
başlayan süreci aktarmak, üniversitelerde tiyatro
yapan öğrenci kulüplerinin bu oluşuma bakışını tartışmaya
açmak ve İstanbul Alternatif Tiyatrolar Platformu’ndaki
üniversite topluluklarının fikirlerini belirtmek
amacıyla yazılmıştır.
TOBAV, Devlet Tiyatroları çalışanlarının kurmuş
olduğu bir sivil toplum kuruluşudur. Amaçları arasında
üyeleri için hizmetiçi eğitim vermek, seminerler
ve workshoplar düzenlemek vardır. TOBAV’ın dönem
dönem ülke çapındaki amatör tiyatrolarla çeşitli
festivaller (Denizli ve Alaçatı’da düzenlenen Amatör
Tiyatrolar Festivali, Uluslarası Amatör Tiyatrolar
Festivali Ankara Organizasyonu vb.) ve amatör tiyatronun
örgütlenmesindeki “öncülük” girişimleri (ATÜK’ün
kurulması vb.) aracılığıyla ilişkisi olmuştur. Bu
tür festivallerin ve örgütlenmelerin Türkiye’deki
amatör tiyatroya katkısının ne düzeyde olduğu başka
bir yazının konusudur. Son dönem gözlemlediğimiz
ise TOBAV’ın, FIA(Federation Internationale Des
Acteurs - Uluslararası Aktörler Birliği) ve IATA
’dan sonra IUTA (International Amateur Theatre Association
- Uluslararası Üniversite Tiyatroları Birliği) aracılığıyla
Türkiye’deki üniversite tiyatrolarını biraraya getirme
girişimi içine girmesidir. TOBAV’ın kurmayı amaçladığı
‘Türkiye Üniversiteler Tiyatro Birliği’, IUTA adındaki
merkezi bir tiyatro örgütlenmesinin Türkiye ayağıdır.
TOBAV ilk elden ulusal boyutta üniversite tiyatroları
birliğini kurmak için harekete geçmiş, üniversite
rektörlüklerine birer yazı göndererek 28 Nisan 2001
tarihinde TOBAV genel merkezinde bir toplantı organize
etmiştir. Bu toplantıda katılılımcılara organizasyonun
hedefleri hakkında ayrıntılı bilgi verilmiştir.
Toplantının gündem maddeleri aşağıda belirtildiği
gibidir:
Amaçlar :
Ulusal boyutta üniversite tiyatroları birliğini
kurmak
Uluslararası üniversite tiyatroları birliğine
üye olmak
Üniversite tiyatroları festivali düzenlemek
Oyunculuk eğitiminde yaşanan sorunlar ve çözümlerini
tartışmak
IUTA’ ya ödenecek olan aidatı belirlemek
Düzenlenecek festivalin yeri ve bütçesini belirlemek
Organizasyon
Koordinasyon ve iletişim merkezinin kurulması
TOBAV’ın oluşumdaki yerinin tartışılması
İATP’li üniversite tiyatrosu
gruplarının (ÜTP: Üniversite Tiyatroları Platformu)
böyle bir merkezi örgütlenmeden haberdar olması
oldukça rastlantısal bir biçimde gerçekleşmiştir.
Çünkü TOBAV’ın gönderdiği davet yazısı, sanat
bölümleri olan üniversitelerin tiyatro bölümlerine
ve bazı üniversitelerin rektörlüklerine gönderilmişti.
Dolayısıyla ilk etapta karşılaşılan sorun, TOBAV’ın
üniversitelerde tiyatro yapan öğrencileri değil
de okul idarelerini ilk elden muhatap olarak almasıydı.
Bu durumun farkında olarak, hem TOBAV’ın üniversite
tiyatroları hakkındaki projelerini geniş kapsamlı
olarak öğrenmek hem de tepeden inmeci politikalarla
kurulmaya çalışılan resmi merkezi bir örgütlenmeye
karşı diğer üniversiteli topluluklarla iletişime
geçmek amacıyla Ankara’daki toplantıya gitme kararı
alınmıştır. İstanbul Alternatif Tiyatrolar Platformu
(İATP) bünyesindeki üniversite tiyatro toplulukları
olarak toplantıya katılmak amacıyla, ilk olarak
TOBAV’la iletişime geçilmiştir. ODTÜ Şenliği’nin
de aynı dönemde olması dolayısıyla, şenliğe katılan
BÜO, MSÜO ve İstanbul İktisat Sahnesi temsilcileri
ÜTP’yi temsilen toplantıya katılmıştır.
TOBAV hakkında daha kapsamlı bilgi edinebilmek
amacıyla, ATÜK (Amatör Tiyatrolar Üretim Kooperatifi)
içinde yer alan bazı Ankara’daki topluluklarla
iletişime geçilmiştir. Yaptığımız sohbet toplantısında,
TOBAV’ın ve Tamer Levent’in misyoner bir bürokrat
edasıyla amatörlere tepeden inmeci bir örgütlenme
modeli sunduğu, yıllardır sürdürülen yoz ve pragmatik
kültür-sanat politikalarının amatör tiyatro alanına
sızdırılmak istendiği ve amatör tiyatroların kendi
sorunları etrafında örgütlenmesinde bu tarz bir
örgütlenme modelinin zararlı sonuçlarının olabileceği
noktalarında görüş alışverişinde bulunulmuştur.
Ayrıca amatörlerin örgütlenmesinde İATP’nin kurumsallaşmasının
özgün bir model sunduğu ve ilgi duyulursa İATP’nin
kuruluş aşamasındaki bazı tartışmaların ATÜK’e
de aktarılabileceği belirtilmiştir.
28 Nisan toplantısına gidildiğinde karşılaştığımız
tablo üniversite tiyatrolarının temsiliyeti açısından
oldukça olumsuzdu. TOBAV Genel Başkanı Tamer Levent’in
ve TOBAV yönetim kurulu üyelerinin yönettiği toplantıya,
üniversite tiyatrolarını temsilen taşra üniversitelerinden
gelen Sağlık Kültür Spor Dairesi Başkanları, Sanat
Fakültesi olan okulların Tiyatro Bölüm Başkanları,
yeni kurulmuş bazı üniversitelerden (Koç, Atılım
vb.) gelen öğrenciler ve ÜTP temsilcileri katılmıştır.
Toplantı esnasında ortaya çıkan tabloda, bir tarafta
üniversitelerin hatırı sayılır bürokratları diğer
tarafta da “azınlıkta kalmış amatör tiyatrocu
öğrenciler” bulunmaktaydı.
Toplantının ilk bölümünde, amatör ve profesyonel
kavramlarının her katılımcı tarafından yeniden
tanımlanması yapıldı. ÜTP grupları ise “amatörlükten
ne anlıyoruz?” şeklindeki varoluşsal bir tartışmanın
gereksiz olduğunu, esas olarak üniversite tiyatrolarında
yaşanan somut sorunların (altyapı eksiklikleri,
seyirci problemi, sanatsal eksiklikler, örgütlenme,
sansür vb.) tartışılmasını ve bu tartışmanın öncelikle
üniversitelerde tiyatro yapan öğrenciler tarafından
yapılması gerektiğini belirtmiştir. Bu öneri üzerine
her katılımcı kendi yaşadığı sorunları dile getirmiş
ve toplantının seyri oldukça değişmiştir. TOBAV
yöneticileri ve bazı SKS müdürleri çeşitli vaadlerde
bulunmuş (üniversiteler üzerinde sorunların çözümü
için “sivil toplum” baskısı kurulması, Kültür
Bakanlığı’nın maddi yardım yapması vb.) ve sorunların
çözümü için merkezi bir örgütlenmenin şart olduğunu
belirtmişlerdir. ÜTP’nin bu konuya yaklaşımı ise;
temsiliyet krizi doğuran resmi-merkezi bir örgütlenmenin
hayata geçirilemeyeceği, birlikteliklerin sadece
maddi dayanışma merkezli olmaktan çıkarılması
gerektiği ve esas olarak bölgesel temelde inşa
edilen platform tarzı örgütlenmelerin amatörler
tarafından model alınabileceğini belirtmek olmuştur.
Toplantının ikinci bölümü ise, şaşırtıcı bir şekilde
YÖK’ten bağımsız düşünülmemesi gerektiği önerilen
‘Türkiye Üniversiteler Tiyatro Birliği’ kuruluş
kararının “oy çoğunluğuyla” kabülü ile başlamıştır.
Toplantının ilk bölümünde “Çocuklar, alternatifler
neler söylüyor?!” gibi bir yaklaşımla ÜTP’nin
önerdiği gündemleri tartışmaya açan ve bu noktada
“demokratik bir hakem” olarak kendini geri çeken
Tamer Levent, ikinci bölümde kurumsallaşmanın
hukuki boyutunu ön plana çıkarmış ve bu kurumsallaşmada
öğrencilerin yerinin olamayacağını öne sürmüştür.
Sanat bölümleri olan üniversitelerde akademisyenlerin,
sanat bölümü olmayan üniversitelerde SKS başkanlarının
ve belirsiz bir adlandırmayla alternatiflerin
ortak zeminde buluşturulduğu muğlak bir örgütlenme
modeli tasvir edilmeye çalışılmıştır. Türkiye
Üniversiteler Tiyatro Birliği’ gibi bir yapılanma
içinde “alternatiflerin” hukuki bir meşruluğunun
olamayacağı ve dolayısıyla asıl muhatapların üniversite
rektörlükleri olması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Toplantının gidişatı “bir anda değişince”, ÜTP
grupları olarak toplantıya devam etmeme kararı
alınmıştır.
İstanbul’a döndüğümüzde yaptığımız değerlendirmelerde,
resmiyetçi bir örgütlenme sürecinin nasıl devam
edebileceği konusunda çeşitli tartışmalar yapılmıştır.
Örneğin toplantının yapıldığı günlerde sürmekte
olan ODTÜ Tiyatro Şenliği ’nde TOBAV toplantısını
birçok gruba aktardık. Fakat, Ankara’daki üniversite
tiyatro gruplarının böyle bir oluşumdan haberinin
olmadığını öğrendik.
28 Nisan toplantısından sonra, Türkiye Üniversiteler
Tiyatro Birliği sürecinin devamı niteliğindeki
Kocaeli Üniversitesi Atatürk İlkeleri İnkılâp
Tarihi Bölümü Okutmanı Şener Aksu’nun hazırladığı
‘Üniversiteler için Tiyatro Etkinlikleri Yönergesi’
elimize ulaştı. Bahsi geçen yönerge tasarısının
bir yönerge adı altında üniversite idarelerine
gönderilmesi, öğrencinin işlevinin ‘birimin çalışmasında
öğrenciler de görevlendirilebilir’ cümlesi ile
özetlenmesi, Tiyatro Etkinlikleri Birimi’nin rektör
tarafından atanan müdür ve yönetim kurulu tarafından
yönetilmesi, aynı müdür tarafından Türkiye Üniversiteler
Tiyatro Birliği içinde temsil edilmesi ve yönergenin
YÖK’ten bağımsız bir birliğin düşünülemediği bir
zemini tasvir etmesi, ‘Türkiye Üniversiteler Tiyatro
Birliği’ nin daha başlangıç aşamasında ne kadar
bürokratik ve anti demokratik bir örgütlenme modeli
sunduğunu göstermektedir.
ÜTP grupları yönergedeki bazı noktaların üniversitelerdeki
tiyatro topluluklarının gündemine alınmasını ve
bu tartışmanın esasen üniversitelerde tiyatro
yapan topluluklar tarafından yürütülmesi gerektiğinin
altının çizerek bir bildiri kaleme almış ve bu
bildiriyi ülke çapında üniversite tiyatrosu topluluklarına
göndermeye başlamıştır. Bu yazı aşağıdaki gibidir.
Topluluğunuzun dikkatine,
Bu yazı 28 Nisan 2001 tarihinde
TOBAV (Devlet Tiyatroları Opera ve Balesi Çalışanları
Yardımlaşma Vakfı) tarafından düzenlenen, “Türkiye
Üniversiteler Tiyatro Birliği”ni kurma amaçlı
bir toplantıyla başlayan süreci anlatmak, üniversitelerde
tiyatro yapan öğrenci kulüplerinin bu oluşuma
bakışını tartışmaya açmak ve İstanbul Alternatif
Tiyatro Platformu’ndaki üniversite topluluklarının
fikirlerini belirtmek amacıyla yazıldı.
28 Nisan’daki toplantıya üniversitelerde tiyatro
yapan öğrenciler yerine, ağırlıklı olarak üniversitelerin
Sağlık Kültür Spor (SKS) İşleri Daire Başkanlarının
katılması ve toplantı sonuna doğru YÖK’e bağlı
bir yapı olması düşünülen Türkiye Üniversiteler
Tiyatro Birliği’nin kurulması kararının çıkması,
üniversiteli tiyatro topluluklarının önümüzdeki
dönemde nasıl bir süreçle karşı karşıya kalacağının
birer göstergesiydi. Sonrasında bu sürecin devamı
niteliğindeki Kocaeli Üniversitesi Atatürk İlkeleri
İnkilap Tarihi Bölümü okutmanı Şener Aksu’nun
hazırladığı ‘Üniversiteler için Tiyatro Etkinlikleri
Yönergesi’ elimize ulaştı. Bu yönergedeki bazı
noktaların üniversitelerdeki tiyatro topluluklarının
gündemine alınmasını ve bu tartışmanın esasen
üniversitelerde tiyatro yapan topluluklar tarafından
yürütülmesi gerektiğini düşünmekteyiz.
Bu tasarının bir yönerge olarak üniversite idarelerine
gönderilmesi, öğrencinin işlevinin ‘birimin çalışmasında
öğrenciler de görevlendirilebilir’ cümlesi ile
özetlenmesi, Tiyatro Etkinlikleri Birimi’nin rektör
tarafından atanan müdür ve yönetim kurulu tarafından
yönetilmesi, aynı müdür tarafından Türkiye Üniversiteler
Tiyatro Birliği içinde temsil edilmesi ve yönergenin
YÖK’ten bağımsız bir birliğin düşünülemediği bir
zemini tasvir etmesi, Türkiye Üniversiteler Tiyatro
Birliği’nin daha başlangıç aşamasında ne kadar
bürokratik ve anti demokratik bir örgütlenme modeli
sunduğunu göstermektedir.
İATP içindeki üniversite grupları olarak düşüncemiz;
böylesi bir örgütlenme modelinin amatör tiyatroların
ortak sorunlar çerçevesinde dayanışması için olumlu
bir yere hizmet etmeyeceği, tersine önünü tıkayacağıdır.
Üniversite tiyatrolarının “amatör tiyatro alanına
büyük katkıları olmuş” bir sivil toplum örgütü
(TOBAV) öncülüğünde ve resmi bürokratik kalıplar
içinde biraraya getirilmeye çalışılması, üniversite
tiyatrosunun doğasına aykırı bir durumu ortaya
çıkarmaktadır.
Çünkü, üniversite tiyatrolarını SKS müdürlerinin
temsil ettiği bir zihniyet asla temsil edemez.
Üniversite tiyatrolarının gerçek temsilcileri,
üniversitelerde bu işe gönül veren, yüreğini ve
emeğini ortaya koyanlar, yani öğrencilerdir! Öğrencileri
temsil etmeyen ve anti-demokratik bir temelde
kurulan Türkiye Üniversiteler Tiyatro Birliği
gibi bir oluşum, Türkiye’deki amatör tiyatroya
yarardan çok zarar getirecektir.
Bizim önerimiz, üniversite ve diğer amatör tiyatro
topluluklarının demokratik bir zeminde dayanışması
ve bilgi alışverişinde bulunabilmesi için; dikey
ve hiyerarşik bir yapıdan ziyade toplulukların
kendi dinamikleri ile şekillenen ve ilk etapta
bölgesel platform tarzı örgütlenmelerden yola
çıkan birliktelikler kurulmasıdır. Bu konudaki
görüşlerinizi almak ve bir iletişim ağı oluşturabilmek
için, topluluğunuzla ilişkiye geçmek istiyoruz.
Sevgiler ve Esenlikler Dileklerimizle
Boğaziçi Üniversitesi
Oyuncuları
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Tiyatro Kulübü
İstanbul Üniversitesi İstanbul İktisat Sahnesi
İstanbul Üniversitesi Öğrenci Kültür Merkezi Sahnesi
İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Tiyatro Topluluğu
Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler
Fakültesi Tiyatro Kulübü
Mimar Sinan Üniversitesi Oyuncuları
Yıldız Teknik Üniversitesi Oyuncuları
|