ii) İATG 2002 üzerine yürütülen tartışmaların diğer bir boyutu bu yıl katılım sorununun önceki yıllara oranla çok daha belirgin olmasıyla ilgiliydi. Yine tartışmalar sonucunda ortaya çıktığı gibi, bunun başlıca nedeni grupların bu yılki programlarının oldukça yüklü olmasıydı. Amatör/alternatif tiyatro gruplarının seyirciye ulaşmada yaşadığı zorluklar gözönüne alınırsa, bu grupların belirli bir seyirci potansiyeline sahip organizasyonlara katılmasının önemi anlaşlacaktır. Örneğin İstanbul'da faaliyet gösteren bir üniversite tiyatrosu için, ODTÜ'nün yada Ege Üniversitesi'nin düzenlediği tiyatro şenliğe katılmak, Ankara'lı ya da İzmir'li seyirciye ulaşmanın belki de tek yoludur; Gençlik Günleri ve Boğaziçi Amatör Tiyatro Şenliği yoluyla ulaşılan seyirciye başka bir organizasyon yoluyla ulaşmak o kadar da kolay değildir. Ek olarak, son dönemlerde bu türden organizasyonların sayısının artması gibi bir gerçeklik de yaşanmaktadır. Örneğin üniversiteler tarafından düzenlenen bu türden şenliklere bu sene bir yenisi daha eklenmiştir: Koç Üniversitesi Tiyatro Şenliği.

Tüm bu gelişmeler bütünüyle alternatif bir şenlik görüntüsündeki İATG'nin yıllık takvim içerisinde belirli bir döneme hapsolmasına ve çeşitli tiyatro organizasyonlarına katılan ya da katılma hazırlıkları yapan grupların yoğun programları nedeniyle birbirlerinin oyunlarına ilgi örgütleyememelerine neden olmaktadır. Oysa ki İATG'nin tüm bu şenliklerden ve benzerlerinden ayrıldığı en önemli nokta, bütünüyle bizzat İATP gruplarına yönelik bir organizasyon olmasından kaynaklanmaktadır. Elbette ki İATG'deki oyunları dışarıdan gelecek seyirciye izletmek, hatta bu anlamda seyirci örgütlenmesi yapmak İATP'nin öneminin farkında olduğu bir faaliyettir. Ama gerek ATÇ'nin son dönemlerinde, gerekse İATP'nin kuruluşundan itibaren İATG aslolarak İATP gruplarının birbirlerini izledikleri ve ardından pratikler üzerinden birbirleriyle tartışmaya başladıkları bir süreç olarak anlamlandırılmaktadır. Hatta geçtiğimiz yıl bu tartışmaların yazılı olarak yapılması sağlanmış ve İATP bülten bu sayede çıkabilmiştir. Daha açık konuşmak gerekirse İATG bir yıl içerisinde bütün grupların bir kez buluşup oyunlarını oynadıkları bir şenlik olmaktan ziyade, bütün yıl düzenli olarak biraraya gelen grupların birlikte organize ettikleri ve yoğun katılım sağladıkları kolektif bir şenliktir. Yukarıda sözü edilen durumlar sonucunda grupların İATG'ye katılımının azalması, onun bu alternatif yönünün aşınması anlamına gelecek ve sonuçta bir çok grubun halihazırda tiyatro şenlikleri düzenledikleri böyle bir ortamda hiçbir alternatifliği olmayan bir İATG düzenlemek anlamsızlaşacaktır.

İATG sonrasında yapılan tartışmalarda bu sorunlara karşı alınması gereken önlemler üzerine de konuşuldu. Öncelikle tüm gruplar, İATG'nin ortak bir paylaşım ve tartışma ortamı yaratması yolundaki önemli misyonunu devam ettirmesi gerektiği konusunda hemfikirdir. Sözü edilen katılım sorununun aşılması için etkinliklerin çok daha önceki bir dönemden itibaren takvime bağlanması ve her grubun birbirinin etkinliğinden daha ayrıntılı haberdar olması gibi bir önlem alınması kararlaştırıldı. Böylece grupların birbirlerinin ürünlerini şenlik öncesi ve sonrası dönemlerde de izlemesi mümkün olabilecektir. Ek olarak hafta içi günlerde yapılan etkinliklerde sadece üniversitelilerin değil çalışanların katılımının sağlanması için gerekli önlemlerin alınması konusunda ortak bir irade oluştu. Bu nedenle Şenlik Komitesi'nin çok daha geniş katılıma açık olması kararlaştırılmıştır. Tüm bu önlemlerin ötesinde önümüzdeki yıl grupların birbirlerine karşı örgütleyecekleri ilginin gerek İATG'nin gerekse İATP'nin devamlılığı açısından temel faktör olacağının tüm gruplar farkındadırlar.

iii) Önümüzdeki yıl çok daha ileri düzeye taşınması düşünülen bir başka boyutta İATG'nin kolektifliğine yapılan vurgudur. İATG bir anlamda, İATP gruplarının temsilciler dışında kalan üyelerinin birbirleriyle karşılaştıkları en önemli alan olarak tanımlanabilir. Böylesi bir örgütlenmenin ilk bakışta biçimsel görünebilecek kimi niteliklerinin, bu karşılaşmanın daha verimli geçmesinde önemli bir rolü olduğu yadsınamaz. Örneğin İATG'nin altyapısını sağlayan üniversiteli gruplar, oyunların sergilenmesi aşamasında ortaya çıkan pratik işlerin tümünü kendi üzerlerine alarak şenliğin tüm yükünü sırtlanmaktadırlar. Kolektifliğe yapılacak vurguyu arttırmak için önümüzdeki yıllarda şenliğin pratik işlerinin de çeşitli gruplardan insanların görev aldığı ortak bir komite tarafından halledilmesinin uygun olacağı düşünüldü. Yukarıda sözü edilen düşük katılım ve birbirine karşı ilgi örgütleyememe sorunlarının aşılmasında, hem organizasyon hem de işleyiş açısından olabildiğince geniş bir katılım sağlanmasının olumlu katkılar sağlayacağı grupların ortak eğilimi olarak belirdi.